Shloka 35
Nakula’s Declaration and the Uñchavṛtti Brāhmaṇa’s Superior Merit (Āśvamedhika Parva, Adhyāya 92)
तथा कथयतां तेषां देवराज: पुरंदर:
tathā kathayatāṃ teṣāṃ devarājaḥ purandaraḥ | nikāmavarṣī parjanyo babhūva janamejaya ||
โอ้ชนเมชยะ! ขณะเหล่าฤษีกล่าวดังนั้นเอง อินทร์—ราชาแห่งเทวะ ผู้พิชิตนคร—ก็เป็นดุจเมฆที่โปรยฝนได้ตามปรารถนา ครั้นเห็นเดชแห่งตบะของมหาฤษี พระผู้ทรงฤทธิ์จึงเริ่มให้ฝนตก และตราบใดยัญพิธียังไม่สิ้นสุด อินทร์ก็ยังโปรยฝน ณ ที่นั้นตามพระประสงค์
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s ethic that spiritual discipline (tapas) and properly conducted sacrifice (yajña) draw supportive cosmic order: even Indra responds by sustaining the rite with timely rain, showing reverence for ascetic power and the sanctity of ritual duty.
As the sages continue their discourse, Vaiśampāyana tells Janamejaya that Indra, seeing the sages’ austerity, begins to rain like a cloud that pours at will, maintaining rainfall at the sacrificial site until the yajña is completed.