Shloka 33
Nakula’s Declaration and the Uñchavṛtti Brāhmaṇa’s Superior Merit (Āśvamedhika Parva, Adhyāya 92)
धर्मदृष्टविंधिद्वारैस्तपस्तप्स्यामहे वयम् । भवत: सम्यगिष्टा तु बुद्धिर्हिंसाविवर्जिता
vaiśampāyana uvāca |
dharmadṛṣṭa-vidhi-dvārais tapaḥ tapsyāmahe vayam | bhavataḥ samyag-iṣṭā tu buddhir hiṃsā-vivarjitā | visarjitāḥ samāptau ca satrād asmād vrajāmahe ||
เราจักบำเพ็ญตบะตามวิธีและวินัยที่ธรรมนิยามไว้เท่านั้น สิ่งที่เป็นที่พอพระทัยของท่านแท้จริงคือจิตที่ปราศจากความรุนแรง; เพราะฉะนั้น ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ในยัญพิธีทั้งหลายขอท่านจงสถาปนาและประกาศหลักอหิงสาอยู่เสมอ ครั้นสัทรยัญนี้สิ้นสุดและท่านอนุญาตให้เราลาแล้ว เราจักออกจากที่นี่กลับสู่เรือนของตน
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Austerity and ritual must be governed by dharma, and the ethical ideal emphasized here is a mind and practice free from violence (ahiṃsā/hiṃsā-vivarjana), even within sacrificial contexts.
The speaker reports a group’s resolve to practice tapas only by dharma-sanctioned procedures, praises the addressee’s preference for non-violence, urges him to uphold ahiṃsā in sacrifices, and states they will depart for home once the sacrificial session (satra) concludes and they are formally dismissed.