Nakula’s Declaration and the Uñchavṛtti Brāhmaṇa’s Superior Merit (Āśvamedhika Parva, Adhyāya 92)
ततः कर्मान्तरे राजन्नगस्त्यस्य महात्मन: । कथेयमभिनिर्वत्ता मुनीनां भावितात्मनाम्,राजन! तब यज्ञकर्मके बीचमें अवकाश मिलनेपर जब विशुद्ध अन्तःकरणवाले मुनि एक-दूसरेसे मिलकर एक स्थानपर बैठे, तब उनमें महात्मा अगस्त्यजीके सम्बन्धमें इस प्रकार चर्चा होने लगी--
ข้าแต่พระราชา! ครั้นต่อมาเมื่อมีช่วงว่างระหว่างกิจแห่งยัญ เหล่ามุนีผู้มีจิตอันขัดเกลาได้มาชุมนุมและนั่งร่วมกัน ณ ที่หนึ่ง แล้วถ้อยสนทนานี้เกี่ยวกับมหาตมาอคัสตยะก็อุบัติขึ้นในหมู่พวกเขา
वैशम्पायन उवाच