उज्छं मूलं फलं शाकमुदपात्रं तपोधना: । दानं विभवतो दत्त्वा नरा: स्वर्यान्ति धार्मिका:,तपस्याके धनी धर्मात्मा पुरुष उज्छ (बीने हुए अन्न), फल, मूल, शाक और जलपात्रका ही अपनी शक्तिके अनुसार दान करके स्वर्गलोकमें चले जाते हैं
Vaiśampāyana uvāca | ucchaṁ mūlaṁ phalaṁ śākam udapātraṁ tapodhanāḥ | dānaṁ vibhavato dattvā narāḥ svaryānti dhārmikāḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ดูก่อนผู้มั่งคั่งด้วยตบะ! ชนผู้ตั้งมั่นในธรรมย่อมถึงสวรรค์ได้ด้วยการให้ทานตามกำลัง แม้สิ่งที่ให้จะเป็นเพียงข้าวที่เก็บตก รากไม้ ผลไม้ ผัก หรือภาชนะใส่น้ำก็ตาม
वैशम्पायन उवाच
Charity is judged by dharma and intention, and by giving in proportion to one’s capacity. Even the simplest offerings—gleaned grain, roots, fruits, vegetables, or water—can lead to heavenly merit when given righteously.
Vaiśampāyana addresses ascetic listeners and states a general dharmic principle: righteous people attain higher worlds through acts of giving, emphasizing modest gifts offered sincerely and within one’s means.