Shloka 27
Marutta’s Sacrifice and Agni’s Embassy (मरुत्त-यज्ञे दूतत्वम्)
शक्र उवाच त्वमेवान्यान् दहसे जातवेदो न हि त्वदन्यो विद्यते भस्मकर्ता | त्वत्संस्पर्शात् सर्वलोको बिभेति अश्रद्धेयं वदसे हव्यवाह,इन्द्रने कहा--हव्यवाहन! अग्निदेव! तुम तो ऐसी बात कह रहे हो, जिसपर विश्वास नहीं होता; क्योंकि तुम्हीं दूसरोंको भस्म करते हो। तुम्हारे सिवा दूसरा कोई भस्म करनेवाला नहीं है। तुम्हारे स्पर्शसे सभी लोग डरते हैं
śakra uvāca tvam evānyān dahase jātavedo na hi tvadanyo vidyate bhasmakartā | tvatsaṃsparśāt sarvaloko bibheti aśraddheyaṃ vadase havyavāha ||
ศักระกล่าวว่า “โอ้ ชาตเวทัส เจ้าเท่านั้นที่เผาผลาญผู้อื่นทั้งปวง นอกจากเจ้าแล้วไม่มีผู้ใดเป็นผู้ทำให้เป็นเถ้าได้ เพียงสัมผัสของเจ้าก็ทำให้โลกทั้งสิ้นหวาดหวั่น เพราะฉะนั้น โอ้ หัวยวาหะ ถ้อยคำที่เจ้ากล่าวจึงดูไม่น่าเชื่อ”
शक्र उवाच
Educational Q&A
Even a being universally feared for its power (Agni) can utter words that appear implausible to others; the verse highlights how reputation and perceived nature shape credibility, raising an ethical question about judging truth by the speaker’s known function rather than by careful inquiry.
Indra (Śakra) addresses Agni with his epithets Jātavedas and Havyavāha, challenging Agni’s statement as ‘hard to believe’ by pointing to Agni’s defining cosmic role: he alone burns and reduces things to ash, and all beings fear his touch.