Shloka 13
अश्वमेधीयस्य हयस्य दक्षिणापश्चिमगमनम् — The Sacrificial Horse’s Southern and Western Circuit
त॑ दृष्टवा विस्मयं जम्मुर्गान्धारा: सर्व एव ते । इच्छता तेन न हतो राजेत्यसि च त॑ विदु:,यह देखकर समस्त गान्धारोंको बड़ा विस्मय हुआ और वे सब-के-सब यह समझ गये कि अर्जुनने जान-बूझकर गान्धारराजको जीवित छोड़ दिया
taṁ dṛṣṭvā vismayaṁ jagmur gāndhārāḥ sarva eva te | icchatā tena na hato rājety asi ca taṁ viduḥ ||
ครั้นเห็นดังนั้น ชาวคันธาระทั้งปวงต่างตะลึงงัน และรู้ชัดว่าอรชุนจงใจไว้ชีวิตพระราชาแห่งคันธาระ มิได้ฆ่าเสีย
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights intentional restraint as a moral choice: sparing an enemy can be recognized as deliberate compassion and self-control, not weakness, aligning power with dharma.
The Gandhāras witness that their king remains alive and are amazed; they conclude that Arjuna consciously chose not to kill him.