Shloka 21
Ulūpī’s Disclosure and the Saṃjīvana-Maṇi: Arjuna’s Restoration (उलूपी-प्रकटनं संजीवनमणि-स्थापनं च)
न हि दोषो मम मत: कथं वा मन्यसे विभो । इत्येवमुक्तो विजय: प्रसन्नात्माब्रवीदिदम्,'प्रभो! मैं समझती हूँ कि इसमें मेरा कोई दोष नहीं है। अथवा आपकी क्या धारणा है? क्या यह युद्ध कराकर मैंने कोई अपराध किया है?' उलूपीके ऐसा कहनेपर अर्जुनका चित्त प्रसन्न हो गया। उन्होंने कहा--
na hi doṣo mama mataḥ kathaṃ vā manyase vibho | ityevam ukto vijayaḥ prasannātmābravīd idam ||
“ข้าแต่พระองค์ ในความเห็นของข้า ข้ามิได้มีโทษเลย หรือท่านผู้ทรงเดชคิดประการใด?” ครั้นถูกกล่าวดังนี้ วิชัย (อรชุน) ก็มีจิตผ่องใส แล้วกล่าวถ้อยคำต่อไป
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds ethical accountability: a participant questions whether initiating or enabling conflict is blameworthy, and invites the other party’s judgment. It sets up a dharmic evaluation of intention, duty, and causality in warfare.
A speaker asserts, "I see no fault in myself—what is your view?" After being addressed in this way, Arjuna (called Vijaya) becomes composed and begins to reply, indicating a shift from accusation or doubt toward reasoned moral clarification.