Shloka 54
Babhruvāhana’s Lament and Appeal for Expiation (प्रायश्चित्त-याचना)
उत्यथिते पुरुषव्याप्रे पुनर्लक्ष्मीवति प्रभो । दिव्या: सुमनस: पुण्या ववृषे पाकशासन:,प्रभो! पुरुषसिंह श्रीमान् अर्जुनके पुनः उठ जानेपर पाकशासन इन्द्रने उनके ऊपर दिव्य एवं पवित्र फूलोंकी वर्षा की
utthite puruṣavyāghre punar lakṣmīvati prabho | divyāḥ sumanasaḥ puṇyā vavṛṣe pākaśāsanaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า— ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ครั้นอรชุน ผู้เป็นพยัคฆ์ท่ามกลางมนุษย์ อันรุ่งเรืองด้วยศรี ลุกขึ้นอีกครั้งแล้ว ปากศาสนะ (พระอินทร์) ก็โปรยปรายดอกไม้ทิพย์อันบริสุทธิ์ลงเหนือเขา
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
Righteous courage and steadfastness, when grounded in dharma, receive affirmation from higher powers; divine honors symbolize moral legitimacy rather than mere worldly success.
As Arjuna rises again—presented as a foremost hero—Indra, called Pākaśāsana, showers him with celestial, sanctifying flowers, marking approval and auspiciousness in the unfolding events of the Aśvamedhika Parva.