Shloka 26
Ulūpī–Citravāhinī Saṃvāda: Dhanaṃjaya-patana and Prāya-threat
विमुज्चाम्येष ते बाणान् पुत्र युद्धे स्थिरो भव | इत्येवमुक्त्वा नाराचैरभ्यवर्षदमित्रहा,“अच्छा बेटा! अब मैं तुमपर बाण छोड़ता हूँ। तुम सावधान एवं स्थिर हो जाओ।” ऐसा कहकर शत्रुसूदन अर्जुनने बभ्रुवाहनपर नाराचोंकी वर्षा आरम्भ कर दी
vimuñcāmy eṣa te bāṇān putra yuddhe sthiro bhava | ity evam uktvā nārācair abhyavarṣad amitrahā ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ลูกเอ๋ย บัดนี้เราจะปล่อยศรเหล่านี้ไปยังเจ้า จงยืนหยัดมั่นคงและมีสติในศึก” ครั้นกล่าวดังนั้น อรชุนผู้ปราบศัตรูก็เริ่มโปรยปรายศรนาราจอันคมกริบใส่บภฺรุวาหนะดุจห่าฝน
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethic of steadiness (sthairya) and alert composure in combat: even when emotions are involved (a father addressing a son), one must act with disciplined firmness and readiness, without wavering.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna addresses Babhruvāhana as “son,” warns him to remain steady in battle, and then begins a fierce missile-exchange by showering him with nārāca arrows.