Shloka 1
वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! मणिपुरनरेश बशभ्रुवाहनने जब सुना कि मेरे पिता आये हैं, तब वह ब्राह्मणोंको आगे करके बहुत-सा धन साथमें लेकर बड़ी विनयके साथ उनके दर्शनके लिये नगरसे बाहर निकला
Vaiśampāyana uvāca—Janamejaya! Maṇipura-nareśaḥ Babhruvāhanaḥ yadā śuśrāva yat me pitā āgataḥ, tadā sa brāhmaṇān puraskṛtya bahu dhanaṃ sahāyaṃ gṛhītvā mahā-vinayena tasya darśanārthaṃ nagarād bahiḥ niṣkrāntaḥ.
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “โอ้ชนเมชยะ เมื่อพระเจ้าพัภรุวาหนะ กษัตริย์แห่งมณีปุระ ได้ยินว่าบิดาของข้ามาถึงแล้ว ก็ออกจากนครไปต้อนรับ ทรงให้พราหมณ์อยู่เบื้องหน้า และนำทรัพย์สินมากมายติดตามไป แล้วเสด็จเข้าเฝ้าด้วยความนอบน้อมยิ่งเพื่อถวายความเคารพ”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kingship expressed through humility and proper reception: honoring Brahmins, offering gifts, and approaching elders with reverence. Ethical leadership is shown not by power but by courteous conduct and respect for social and spiritual order.
Vaiśampāyana tells Janamejaya that Babhruvāhana, the ruler of Maṇipura, hears of the arrival of the narrator’s father and goes outside the city to receive him. He leads with Brahmins, brings wealth as offerings, and meets him with great humility.