Shloka 6
बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
ततो<5थ वचन स्मृत्वा भ्रातुर्ज्येष्लस्थ भारत । न हन्तव्या रणे तात क्षत्रिया विजिगीषव:,“मनमें युद्धका हौसला लेकर खड़े रहो। मैं तुम्हारा घमण्ड चूर किये देता हूँ। भारत! गाण्डीवधारी कुरुनन्दन अर्जुन शत्रुओंसे ऐसा वचन कहकर अपने बड़े भाईकी कही हुई बातें याद करने लगे। महात्मा धर्मराजने कहा था कि “तात! रणभूमिमें विजयकी इच्छा रखनेवाले क्षत्रियोंका वध न करना। साथ ही उन्हें पराजित भी करना।” इस बातको याद करके पुरुषप्रवर अर्जुन इस प्रकार चिन्ता करने लगे
tato 'tha vacanaṃ smṛtvā bhrātur jyeṣṭhasya bhārata | na hantavyā raṇe tāta kṣatriyā vijigīṣavaḥ ||
แล้ว โอ ภารตะ ครั้นระลึกถึงถ้อยคำของพี่ใหญ่ อรชุนก็รำพึงว่า “พ่อเอ๋ย ในสนามรบ กษัตริย์นักรบผู้มุ่งชัยไม่ควรถูกสังหาร” ระลึกโอวาทนั้นแล้ว เขาจึงครุ่นคิดว่าจะรักษาความยับยั้งชอบธรรมท่ามกลางภาระแห่งศึกได้อย่างไร
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in warfare, dharma can require restraint: those kṣatriyas who are merely striving for victory are not to be slain, implying a preference for subduing or defeating without unnecessary killing, in obedience to righteous counsel.
Vaiśaṃpāyana narrates that Arjuna, after addressing opponents and recalling his elder brother’s instruction, pauses to reflect on how to act in a way that secures victory while avoiding wrongful slaughter.