Shloka 26
Āśvamedhika Parva, Adhyāya 77 — Saindhava resistance, Arjuna’s restraint, and Duḥśalā’s supplication
विचकर्ष धर्नुर्दिव्यं ततः कौरवनन्दन: । यन्त्रस्येवेह शब्दो5 भून्महांस्तस्य पुनः पुन:,फिर तो कौरवनन्दन अर्जुनने अपने दिव्य धनुषकी प्रत्यंचा खींची। उस समय उससे बार-बार मशीनकी तरह बड़े जोर-जोरसे टंकार-ध्वनि होने लगी
vaiśampāyana uvāca |
vicakarṣa dhanuḥ divyaṃ tataḥ kauravanandanaḥ |
yantrasyeva iha śabdo 'bhūt mahāṃs tasya punaḥ punaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—แล้วอรชุน ผู้เป็นความชื่นใจแห่งวงศ์กุรุ ได้ดึงสายธนูทิพย์ของตน ครั้นนั้นเสียงกังวานอันใหญ่หลวงก็ดังขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ประหนึ่งเสียงเครื่องกลที่ขับเคลื่อนอย่างแรงกล้า
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Power aligned with dharma is marked by restraint and mastery: Arjuna’s controlled drawing of the divine bow symbolizes disciplined capability—strength that is prepared and purposeful, not impulsive.
The narrator describes Arjuna tightening/drawing his divine bow; its repeated, thunderous twang sounds like a machine, emphasizing his readiness and the formidable potency of his weapon.