Shloka 3
Uttarā-vilāpaḥ and Kṛṣṇasya satya-vacanenābhi-mañyu-jasyābhijīvanam
Uttarā’s Lament and the Revival of Abhimanyu’s Son by Krishna’s Truth-Act
ततः स प्राविशत् तूर्ण जन्मवेश्म पितुस्तव । अर्चितं पुरुषव्याप्र सितैर्माल्यैर्यथाविधि
tataḥ sa prāviśat tūṛṇaṃ janmaveśma pitus tava | arcitaṃ puruṣavyāghra sitair mālyair yathāvidhi ||
แล้วนั้นแล โอ้ผู้เป็นพยัคฆ์ในหมู่มนุษย์ พระองค์ก็เสด็จเข้าสู่เรือนประสูติของบิดาเจ้าโดยฉับพลัน คือห้องสูติกา ซึ่งได้รับการสักการะและประดับด้วยพวงมาลัยดอกไม้สีขาวตามพิธี
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharma as careful observance of auspicious and purificatory rites: sacred spaces—especially those connected with birth—are to be approached with reverence, cleanliness, and proper ritual order, reflecting ethical respect for life and lineage.
Vaiśampāyana narrates that Śrī Kṛṣṇa quickly enters the father’s birth-chamber (lying-in room), which has been properly decorated with white garlands according to ritual prescription, indicating a solemn, sanctified setting for what follows.