Shloka 76
नोपागच्छन्त वै शान्तिमभिमन्युविनाकृता: । वे सबके सब अत्यन्त दुःखसे संतप्त थे। उन्हें शान्ति नहीं मिलती थी। उसी प्रकार हस्तिनापुरमें वीर पाण्डव भी अभिमन्युसे रहित होकर शान्ति नहीं पाते थे
na upāgacchanti vai śāntim abhimanyu-vinākṛtāḥ |
เมื่อปราศจากอภิมันยุแล้ว พวกเขาย่อมไม่อาจเข้าถึงความสงบได้ ทุกคนถูกเผาผลาญด้วยความโศกอันรุนแรง ความร่มเย็นไม่บังเกิดแก่เขา ฉันใด ในหัสดินาปุระเอง เหล่าปาณฑพผู้กล้าหาญ เมื่อไร้อภิมันยุ ก็ไม่อาจได้พบความสงบฉันนั้น
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after victory, unresolved grief and the absence of beloved and righteous companions can prevent true peace; inner tranquility requires emotional and moral reconciliation, not merely the end of conflict.
The narrator describes the continuing sorrow after the war: those who are without Abhimanyu remain deeply afflicted and cannot find peace; the Pāṇḍavas in Hastināpura likewise suffer restlessly because of his loss.