Shloka 16
Adhyāya 62: Marutta’s Treasure and the Pāṇḍavas’ Auspicious Departure (मरुत्तस्य धनप्राप्त्युपक्रमः)
यच्चापि वृष्णिवीरेण कृष्णेन कुरुनन्दन । पुरोक्त तत् तथा भावि मा तेअत्रास्तु विचारणा
vaiśampāyana uvāca |
yac cāpi vṛṣṇivīreṇa kṛṣṇena kurunandana |
pūroktaṃ tat tathā bhāvi mā te 'trāstu vicāraṇā ||
โอผู้เป็นความชื่นใจแห่งกุรุ! สิ่งใดที่กฤษณะ วีรบุรุษแห่งวงศ์วฤษณี ได้กล่าวไว้ก่อนแล้ว สิ่งนั้นจักบังเกิดขึ้นตรงดังนั้น อย่าให้มีความลังเลหรือความคิดแย้งในเรื่องนี้เลย
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse urges steadfast trust in Kṛṣṇa’s prior counsel: what has been rightly declared will unfold as stated, so one should not be shaken by doubt or over-deliberation when dharma-guided guidance has already been given.
In Vaiśampāyana’s narration, he reassures a Kuru prince (addressed as Kurunandana) that Kṛṣṇa’s earlier words are certain to be fulfilled, discouraging hesitation and reinforcing confidence in the course already indicated.