Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
आर्ये क््व दारका: सर्वे द्रष्टमिच्छामि तानहम् । “उस वीरके मारे जानेपर मेरी यह बहिन सुभद्रा दुःखसे आतुर हो पुत्रके पास जाकर कुररीकी भाँति विलाप करने लगी और द्रौपदीके पास जाकर दुःखमग्न हो पूछने लगी --'आर्ये! सब बच्चे कहाँ हैं? मैं उन सबको देखना चाहती हूँ!
“ท่านอารยะ! เด็ก ๆ ทั้งหมดอยู่ที่ไหน? ข้าปรารถนาจะได้เห็นพวกเขาทั้งสิ้น” ครั้นได้ยินว่าวีรบุรุษนั้นถูกสังหาร น้องสาวของข้าคือสุภัททราก็เศร้าโศกจนร้อนรน ไปหาบุตรแล้วร่ำไห้ดุจนกกุรรรี; ต่อมานางไปหาทราวปที ด้วยใจจมอยู่ในความทุกข์ แล้วถามว่า “ท่านอารยะ! เด็ก ๆ ทั้งหมดอยู่ที่ไหน? ข้าปรารถนาจะได้เห็นพวกเขาทั้งสิ้น”
वैशम्पायन उवाच