Shloka 226
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
यस्मिंस्ते कुण्डले बद्धे तदा द्विजवरेण वै । उस समय उनकी दृष्टि बेलोंपर ही लगी हुई थी (वे कहाँ गिरते हैं
yasmiṁs te kuṇḍale baddhe tadā dvijavareṇa vai |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ครั้งนั้นพราหมณ์ผู้เลิศได้ผูกตุ้มหูทั้งสองไว้กับหนังเนื้อ ดวงตาของท่านจับอยู่แต่เถาวัลย์ มิได้ใส่ใจว่าเถาที่ตัดแล้วจะตก ณ ที่ใด ด้วยเหตุนั้นเถาที่ท่านตัดเกือบทั้งหมดจึงตกลงบนหนังเนื้อนั้นเอง ซึ่งเป็นที่ผูกตุ้มหูทั้งสองไว้”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how fixation on a single task can lead to negligence about consequences; even in simple actions, heedfulness (apramāda) matters, especially when valuable objects are involved.
An eminent brahmin has tied two earrings onto a deerskin. While cutting creepers, the person(s) involved keep watching only the vines, not where they fall, and the cut vines mostly land on the same deerskin where the earrings are secured.