Shloka 1
अपन क्रात छा अं सप्तपञ्चाशत्तमो<्ध्याय: उत्तंकका सौदाससे उनकी 4 कक णएडल माँगना और सौदासके कहनेसे रानी मदयन्तीके पास जाना वैशम्पायन उवाच सतं दृष्टवा तथाभूतं राजानं घोरदर्शनम् । दीर्घश्मश्रुधरं नूणां शोणितेन समुक्षितम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! राजा सौदास राक्षस होकर बड़े भयानक दिखायी देते थे। उनकी मूँछ और दाढ़ी बहुत बड़ी थी। वे मनुष्योंके रक्तसे रँगे हुए थे
vaiśampāyana uvāca | sataṃ dṛṣṭvā tathābhūtaṃ rājānaṃ ghoradarśanam | dīrghaśmaśrudharaṃ nūnaṃ śoṇitena samukṣitam ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า: ครั้นเห็นพระราชาอยู่ในสภาพอันน่าสยดสยองนั้น—น่าหวาดผวาแก่การมองเห็น มีหนวดเครายาว และชโลมเปื้อนโลหิตแน่นอน—ก็ประจักษ์ว่าพระองค์ตกต่ำสู่ภาวะอธรรมอันน่ากลัว เป็นลางแห่งภัยทางศีลธรรมเมื่อผู้ปกครองถูกครอบงำด้วยคำสาป ความรุนแรง และการขาดความสำรวมตน।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical danger when a ruler loses self-control and falls into हिंसा (violence): outward horror mirrors inner adharma, and kingship without restraint becomes a threat to society.
Vaiśampāyana describes the moment the sage (Uttaṅka, by context) sees King Saudāsa in a terrifying, blood-smeared, rākṣasa-like condition, setting the stage for the ensuing encounter and requests connected with the Uttanka–Saudāsa episode.