Shloka 15
Uttanka’s Guru-Śuśrūṣā and the Commission to Retrieve the Maṇikuṇḍalas (उत्तङ्क-गुरुशुश्रूषा तथा मणिकुण्डल-आदेशः)
ततः कदाचिद् भगवानुत्तड़कस्तोयकाडुक्षया । तृषितः परिचक्राम मरौ सस्मार चाच्युतम्,तत्पश्चात् एक दिन उत्तंक मुनिको बड़ी प्यास लगी। वे पानीकी इच्छासे उस मरुभूमिमें चारों ओर घूमने लगे। घूमते-घूमते उन्होंने भगवान् श्रीकृष्णका स्मरण किया
tataḥ kadācid bhagavān uttaḍakaḥ toyakāṅkṣayā | tṛṣitaḥ paricakrāma marau sasmāra cācyutam ||
ต่อมาในกาลหนึ่ง อุตตังกะผู้เป็นดาบสผู้ทรงคุณธรรมถูกความกระหายเผาผลาญ ด้วยปรารถนาน้ำเขาจึงเที่ยววนไปทั่วทะเลทราย และระหว่างนั้นเองก็ระลึกถึงอจยุตะ—พระศรีกฤษณะ
उत्तडुक उवाच
Educational Q&A
In hardship, one should steady the mind through remembrance of the divine; devotion and inner recollection become a source of strength and guidance when external supports (like water in a desert) are absent.
Uttanka becomes intensely thirsty and searches for water while wandering in a desert; during this distress he remembers Acyuta (Kṛṣṇa), indicating a turn toward divine help and protection.