Shloka 11
Brahmopadeśa on Saṃnyāsa, Tapas, and Jñāna (ब्रह्मोपदेशः—संन्यासतपोज्ञानविमर्शः)
हित्वा गुणमयं सर्व कर्म जन्तु: शुभाशुभम् | उभे सत्यानृते हित्वा मुच्यते नात्र संशय:
hitvā guṇamayaṃ sarva karma jantuḥ śubhāśubham | ubhe satyānṛte hitvā mucyate nātra saṃśayaḥ ||
วายุกล่าวว่า—“เมื่อสละกรรมทั้งปวงอันประกอบด้วยคุณ ไม่ว่าจะนับว่าเป็นมงคลหรืออัปมงคล และละทั้ง ‘จริง’ กับ ‘ไม่จริง’ ในฐานะสิ่งให้ยึดติดแล้ว สันยาสีย่อมหลุดพ้น—ไม่มีข้อสงสัย”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Liberation is taught as arising from renunciation of guṇa-conditioned action and the transcending of dualities (like auspicious/inauspicious and even truth/untruth) as objects of clinging—pointing to freedom beyond karmic entanglement and conceptual opposites.
Vāyu (the wind-god) is speaking instructionally, presenting a concise doctrine of sannyāsa: the seeker should relinquish attachment to all karma and to dualistic categories, and thereby attain release.