Shloka 393
Adhyāya 42 — Mahābhūta–Indriya–Adhyātma-Vyavasthā
Brahmā’s Instruction on Elements and Faculties
जातस्याध्ययन पुण्यमिति वृद्धानुशासनम् | कर्मके अनेक भेद हैं
jātasya adhyayanaṁ puṇyam iti vṛddhānuśāsanam | karmake aneka bhedāḥ santi, teṣu pūjā dānaṁ ca yajñe havanaṁ ca—ete pradhānāḥ | vṛddha-puruṣāṇāṁ kathanaṁ yat dvija-kule utpannasya puruṣasya veda-adhyayanaṁ api puṇyasya karma |
พระวายุเทพตรัสว่า “คำสั่งสอนของผู้เฒ่าผู้แก่กล่าวว่า สำหรับผู้ที่เกิด (ในฐานะอันควร) การศึกษาเล่าเรียนก็เป็นบุญ. กรรมมีหลายประการ; ในบรรดานั้น การบูชา การให้ทาน และการถวายฮวิสเป็นอาหุติในยัญพิธีเป็นสิ่งสำคัญ. ถึงกระนั้น บัณฑิตทั้งหลายยืนยันว่า สำหรับบุรุษผู้เกิดในวงศ์ทวิชะ การศึกษาพระเวทโดยมีวินัยก็เป็นกรรมอันเป็นบุญเช่นกัน”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse ranks key religious actions—worship, charity, and sacrificial oblations—as primary, while also affirming that for a twice-born person, disciplined Vedic study is itself a meritorious duty (puṇya-karma), validated by the authority of elders and tradition.
Vāyu-deva is speaking in an instructive mode, summarizing traditional ethical-religious guidance: he cites the elders’ teaching to define what counts as principal meritorious action and to emphasize the special dharma of Vedic study for those born in dvija lineages.