Shloka 32
तमोगुण-निरूपण
Analysis of Tamas and its Marks
अभिष्वड्डस्तु कामेषु महामोह इति स्मृत: । ऋषयो मुनयो देवा मुहान्त्यत्र सुखेप्सव:,यह जो भोगोंमें आसक्त हो जाना है, यही महामोह बताया गया है। इस मोहमें पड़कर भोगोंका सुख चाहनेवाले ऋषि, मुनि और देवगण भी मोहित हो जाते हैं (फिर साधारण मनुष्योंकी तो बात ही क्या है?)
abhiṣvaḍḍas tu kāmeṣu mahāmoha iti smṛtaḥ | ṛṣayo munayo devā muhānty atra sukhepsavaḥ ||
ความยึดติดในกามคุณทั้งหลายนี้แล ถูกจดจำว่าเป็น “มหาโมหะ” คือความหลงใหญ่นัก เมื่ออยู่ใต้อำนาจของมัน แม้ฤๅษี มุนี และเหล่าเทพ—ครั้นใฝ่หาความสุขแห่งการเสพ—ก็ยังอาจหลงมัวเมาได้
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse defines “mahāmoha” as intense attachment to sense-pleasures and warns that the desire for enjoyment can bewilder even exalted beings; therefore vigilance and self-mastery are essential for dharmic living.
Vāyudeva is instructing the listener by characterizing a specific spiritual danger—attachment to pleasures—and emphasizing its power by noting that even ṛṣis, munis, and devas can be deluded when they pursue pleasure.