Shloka 63
Adhyāya 33: Brāhmaṇa-Upadeśa on Buddhi, Āśrama-Forms, and Inner Freedom
ते भावमेकमायान्ति सरित: सागर यथा | क्योंकि वे लोग बहुत-से व्याकुलतारहित चिह्लोंको धारण करके भी एक बुद्धिका ही आश्रय लेते हैं। भिन्न-भिन्न आश्रमोंमें रहते हुए भी जिनकी बुद्धि शान्तिके साधनमें लगी हुई है, वे अन्तमें एकमात्र सत्स्वरूप ब्रह्मको उसी प्रकार प्राप्त होते हैं, जिस प्रकार सब नदियाँ समुद्रको प्राप्त होती हैं
te bhāvam ekam āyānti saritaḥ sāgaraṃ yathā |
ดุจสายน้ำทั้งปวงย่อมไหลไปถึงมหาสมุทรในที่สุด ฉันใด ผู้ที่แม้อยู่ในอาศรมและจารีตภายนอกต่างกัน แต่จิตตั้งมั่นในความสงบและประโยชน์สูงสุด ฉันนั้น ย่อมบรรลุถึงความจริงสูงสุดอันเป็นหนึ่งเดียว คือพรหมันในบั้นปลาย
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Outward differences in life-stages or disciplines do not prevent liberation when the inner orientation is unified: a mind devoted to peace and the highest truth culminates in realization of the one supreme Reality, just as many rivers merge into one ocean.
A brāhmaṇa speaker uses a natural metaphor—rivers flowing to the sea—to explain to the listener that diverse practices and social stations can converge in the same final spiritual attainment when guided by a steady, tranquil, truth-seeking intellect.