Shloka 24
अन्तर्वन-विद्यारण्योपमा
The Allegory of the Inner Forest of Knowledge
एतदेवेदृशं पुण्यमरण्यं ब्राह्मणा विदु: । विदित्वा चानुतिष्ठ त्ति क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिता,ब्राह्मण ऐसे गुणवाले इस पवित्र वनको जानते हैं और तत्त्वदर्शीके उपदेशसे प्रबुद्ध हुए आत्मज्ञानी पुरुष उस ब्रह्मवनको शास्त्रतटः जानकर शम आदि साधनोंके अनुष्ठानमें लग जाते हैं
etad evedṛśaṃ puṇyam araṇyaṃ brāhmaṇā viduḥ | viditvā cānutiṣṭhanti kṣetrajñenānudarśitāḥ ||
พราหมณ์ทั้งหลายย่อมรู้จักพงไพรอันศักดิ์สิทธิ์นี้ดังที่เป็นอยู่ และเมื่อได้รู้แล้ว—โดยมีผู้รู้แห่งกษेत्र (ผู้รู้แห่งอาตมัน) ชี้แนะ—เขาย่อมลงมือปฏิบัติอย่างมีวินัย ประพฤติศมะและวิธีภาวนาอื่น ๆ ตามครรลอง
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Holiness is not merely a location but a realized understanding: when guided by a true knower of the Self (kṣetrajña), one should translate insight into disciplined practice—inner restraint and sustained spiritual observance.
A Brahmin speaker describes a sacred forest known to the learned and explains that those awakened by instruction from a realized teacher undertake the appropriate spiritual disciplines there, treating the forest as a setting for self-cultivation.