Shloka 26
Mokṣa-dharma Yoga-Upadeśa: Equanimity, Sense-Restraint, and Vision of the Ātman (आत्मदर्शन-योगोपदेशः)
देवानामपि देवत्व॑ युक्त: कारयते वशी । ब्रह्म चाव्ययमाप्रोति हित्वा देहमशाश्व॒तम्,अपनी इन्द्रियोंको वशमें रखनेवाला योगी पुरुष देवताओंका भी देवता हो सकता है। वह इस अनित्य शरीरका त्याग करके अविनाशी ब्रह्मको प्राप्त होता है
devānām api devatvaṁ yuktaḥ kārayate vaśī | brahma cāvyayam āpnoti hitvā deham aśāśvatam ||
โยคีผู้สำรวม ครองอินทรีย์ได้ ย่อมบรรลุความเป็นเทพแม้ท่ามกลางเหล่าเทพได้ ครั้นละกายอันไม่เที่ยงนี้แล้ว เขาย่อมเข้าถึงพรหมันอันไม่เสื่อมสลาย
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that mastery over the senses (vaśitva) through disciplined yoga is the true form of power. Even the highest celestial attainments are secondary; by abandoning identification with the impermanent body, one reaches the imperishable Brahman, the supreme goal.
A Brahmin speaker delivers an instruction on yoga and liberation, contrasting temporary embodied existence with the eternal reality of Brahman. The statement elevates inner discipline above external status, presenting renunciation and realization as the culmination of the teaching.