Shloka 30
कर्मनाशाभावः, गर्भे जीवप्रवेशः, आचारधर्मोपदेशः
Karma’s Non-Extinction, Jīva’s Entry into the Embryo, and Instruction on Conduct-Dharma
यथात्र कश्रिन्मेधावी दृष्टात्मा पूर्वजन्मनि । यत् प्रवक्ष्यामि तत् सर्व यथावदुपपद्यते,जिसने पूर्वजन्ममें अपने आत्माका साक्षात्कार कर लिया हो, ऐसा कोई मेधावी अधिकारी पुरुष संसारकी अनित्यताके विषयमें जैसी बात कह सकता है, वैसी ही मैं भी कहूँगा। मेरी कही हुई सारी बातें यथार्थ और संगत होंगी
yathātra kaścin medhāvī dṛṣṭātmā pūrvajanmani | yat pravakṣyāmi tat sarvaṃ yathāvad upapadyate ||
ดุจดังบัณฑิตผู้มีปัญญา—ผู้ได้ประจักษ์อาตมันในชาติปางก่อน—พึงกล่าวถึงความไม่เที่ยงแห่งโลกฉันใด เราก็จักกล่าวฉันนั้น สิ่งที่เรากำลังจะประกาศทั้งหมดจักถูกต้อง สอดคล้อง และสมเหตุสมผลโดยแท้
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The speaker grounds his instruction in the authority of realized wisdom: true insight into the Self (ātma-darśana), even if attained in a prior life, enables one to speak correctly about the world’s impermanence. He also emphasizes that his forthcoming teaching will be rationally coherent (upapadyate) and properly stated (yathāvat).
A Brahmin speaker introduces a didactic passage, preparing the listener for a philosophical explanation. He claims that his forthcoming statements—especially concerning the transient nature of worldly existence—will match what a genuinely wise, self-realized person would say, and that they will be internally consistent and well-reasoned.