Shloka 6
सिद्ध उवाच आयु:कीर्तिकराणीह यानि कृत्यानि सेवते । शरीरग्रहणे यस्मिंस्तेषु क्षीणेषु सर्वश:,सिद्धने कहा--काश्यप! मनुष्य इस लोकमें आयु और कीर्तिको बढ़ानेवाले जिन कर्मोका सेवन करता है, वे शरीर-प्राप्तिमें कारण होते हैं। शरीर-ग्रहणके अनन्तर जब वे सभी कर्म अपना फल देकर क्षीण हो जाते हैं, उस समय जीवकी आयुका भी क्षय हो जाता है। उस अवस्थामें वह विपरीत कर्मोका सेवन करने लगता है और विनाशकाल निकट आनेपर उसकी बुद्धि उलटी हो जाती है
siddha uvāca āyuḥ-kīrti-karāṇīha yāni kṛtyāni sevate | śarīra-grahaṇe yasmiṁs teṣu kṣīṇeṣu sarvaśaḥ ||
สิทธะกล่าวว่า “กาศยป! ในโลกนี้ กิจกรรมทั้งหลายที่มนุษย์กระทำซึ่งก่อให้เกิดอายุยืนและเกียรติยศ ย่อมเป็นเหตุให้ได้มาซึ่งกาย ครั้นรับกายแล้ว เมื่อกรรมเหล่านั้นให้ผลจนครบถ้วนและสิ้นไปโดยสิ้นเชิง อายุที่กำหนดไว้ของผู้นั้นก็เริ่มร่อยหรอ”
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Meritorious actions can lead to embodied existence and its enjoyments (longevity, reputation), but once their results are exhausted, decline sets in; near the end, one may fall into harmful conduct and confused judgment—so one should cultivate steady discernment and dharmic restraint rather than rely on temporary karmic fruits.
A Siddha addresses a listener (contextually a sage such as Kāśyapa in the surrounding discourse) and explains the karmic mechanism behind embodiment and decline: deeds ripen into a body and its allotted span, and when those deeds are spent, the being’s condition deteriorates and the mind tends toward error as death approaches.