Shloka 19
Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
वश्िद् विप्रस्तपोयुक्त: काश्यपो धर्मवित्तम: । आससाद द्विजं कंचिद् धर्माणामागतागमम्,प्राचीन समयमें काश्यप नामके एक धर्मज्ञ और तपस्वी ब्राह्मण किसी सिद्ध महर्षिके पास गये; जो धर्मके विषयमें शास्त्रके सम्पूर्ण रहस्योंको जाननेवाले, भूत और भविष्यके ज्ञान-विज्ञानमें प्रवीण, लोक-तत्त्वके ज्ञानमें कुशल, सुख-दुःखके रहस्यको समझनेवाले, जन्म-मृत्युके तत्त्वज्ञ, पाप-पुण्यके ज्ञाता और ऊँच-नीच प्राणियोंको कर्मानुसार प्राप्त होनेवाली गतिके प्रत्यक्ष द्रष्टा थे
vṛddho vipras tapoyuktaḥ kāśyapo dharmavittamaḥ | āsasāda dvijaṁ kañcid dharmāṇām āgatāgamam ||
ในกาลโบราณ พราหมณ์ชรานามว่า กาศยปะ ผู้ประกอบด้วยตบะและเป็นยอดแห่งผู้รู้ธรรม ได้เข้าไปเฝ้าฤๅษีทวิชผู้หนึ่ง ผู้เชี่ยวชาญในคัมภีร์และสืบสายอาคมว่าด้วยความชอบธรรมโดยถ่องแท้ ฤๅษีนั้นรู้ลึกถึงความลับแห่งศาสตราธรรม ชำนาญในญาณวิทยาแห่งอดีตและอนาคต ฉลาดในหลักตัตตวะแห่งโลก เข้าใจความหมายแห่งสุขและทุกข์ รู้ความจริงแห่งเกิดและตาย และจำแนกบาปกับบุญได้อย่างแจ่มชัด
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Dharma is best understood through disciplined inquiry: a sincere practitioner (tapas-yukta) approaches an authoritative knower of tradition (āgata-āgama) to learn the subtle principles that govern right conduct and the moral consequences of actions.
The verse sets the scene: the elder Brahmin Kāśyapa, renowned for austerity and knowledge of dharma, goes to meet a learned twice-born sage who is portrayed as an expert in the transmitted teachings on dharma, preparing for a dialogue or instruction.