Shloka 10
जटासुरात् परिकलेशश्रित्रसेनेन चाहव: । सैन्धवाच्च परिक्लेशो न तस्य स्मर्तुमिच्छसि,जटासुरसे जो क्लेश उठाना पड़ा, चित्रसेनके साथ जूझना पड़ा और सिन्धुराज जयद्रथसे जो अपमान और वष्ट प्राप्त हुआ, उसका स्मरण करनेकी इच्छा आपको नहीं होती है
jaṭāsurāt parikleśaś citrasenena cāhavaḥ | saindhavāc ca parikleśo na tasya smartum icchasi ||
ความลำบากที่เกิดจากชฏาสุระ การรบกับจิตรเสนะ และความทุกข์กับความอัปยศที่มาจากกษัตริย์แห่งสินธุ (ชัยทรถะ)—ท่านไม่ปรารถนาจะระลึกถึงสิ่งเหล่านั้นด้วยหรือ?
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how painful memories—hardship, conflict, and humiliation—can be deliberately avoided, implying an ethical reflection on endurance and the psychological burden borne by heroes; it also invites the listener to confront or acknowledge past trials rather than suppress them.
Vāyu addresses the listener (contextually a principal hero) and points to three past sources of suffering: trouble caused by Jaṭāsura, a battle with Citraseṇa, and the distress/insult inflicted by the Saindhava king Jayadratha, asking whether the listener does not wish to remember those events.