Shloka 2
Vyāsa’s Inquiry into Dhṛtarāṣṭra’s Tapas and the Identification of Vidura with Dharma
वैशम्पायन उवाच तद् दृष्टवा महदाश्चर्य पुत्राणां दर्शनं नूप । वीतशोक: स राजर्षि: पुनराश्रममागमत्,वैशम्पायनजीने कहा--नरेश्वर! मरे हुए पुत्रोंका दर्शन एक महान् आश्वर्यकी घटना थी। उसे देखकर राजर्षि धृतराष्ट्रका दुःख-शोक दूर हो गया। वे फिर अपने आश्रमपर लौट आये
vaiśampāyana uvāca | tad dṛṣṭvā mahad āścaryaṁ putrāṇāṁ darśanaṁ nṛpa | vītaśokaḥ sa rājarṣiḥ punar āśramam āgamat ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า— “ข้าแต่มหาราช การได้เห็นบุตรทั้งหลายนั้นเป็นอัศจรรย์ยิ่ง ครั้นได้ประจักษ์แล้ว พระราชฤๅษีธฤตราษฏระก็สลัดโศกได้ และเสด็จกลับสู่อาศรมอีกครั้ง”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even overwhelming grief can be eased when one gains a broader vision of reality—whether through divine grace, yogic insight, or a transformative experience. The verse presents sorrow as something that can be transcended, aligning with the āśrama ideal of cultivating detachment and steadiness after worldly catastrophe.
After an extraordinary event in which the (previously dead) sons are seen, Dhṛtarāṣṭra’s sorrow is lifted. Having been consoled by this wondrous vision, he returns again to the forest hermitage, resuming the ascetic stage of life.