Shloka 103
Adhyāya 32: Tāpasānāṃ Darśanaṃ — Ascetics Seek to Identify the Pāṇḍavas
मुर्दे परमिकां प्राप्प नायों दुः:खमथात्यजन् । वहाँ आयी हुई स्त्रियाँ अपने पिताओं, भाइयों, पतियों और पुत्रोंसे मिलकर बहुत प्रसन्न हुईं। उनका सारा दुःख दूर हो गया
mūrddhe paramikāṃ prāpya nāyo duḥkham athātyajan | tatra āyī huī striyaḥ svapitr̥bhiḥ bhrātṛbhiḥ patibhiḥ putraiś ca militvā bahu prasannā babhūvuḥ | tāsāṃ sarvaṃ duḥkhaṃ dūraṃ jagāma |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า— ครั้นบรรลุสภาวะอันสูงสุดแล้ว พวกนางก็สลัดความโศกทิ้งไป ณ ที่นั้น สตรีผู้มาถึงได้พบปะบิดา พี่น้อง สามี และบุตรของตนด้วยความยินดียิ่ง ความทุกข์ทั้งปวงของพวกนางก็อันตรธานไป
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the easing of suffering through reunion and the reknitting of family bonds, suggesting a dharmic movement from devastation toward consolation, reconciliation, and inner peace.
Women who have arrived meet their fathers, brothers, husbands, and sons; the joy of reunion removes their grief, while the narration also notes the attainment of a supreme state and the abandonment of sorrow.