Shloka 26
धृतराष्ट्रस्य वनप्रस्थानम् — Dhṛtarāṣṭra’s Departure for Forest Life
स बहिर्दिवसानेव जनौघं परिपालयन् । न्यवसन्नूपति: पठच ततो5गच्छद् वन॑ प्रति,बाहर जाकर पुरवासी मनुष्योंकी प्रतीक्षा करते हुए वे पाँच दिनोंतक एक ही स्थानपर टिके रहे। फिर सबको साथ लेकर वनमें गये
sa bahir divasāneva janaughaṃ paripālayan | nyavasann ūpatiḥ pañca tato ’gacchad vanaṃ prati ||
ครั้นเสด็จออกไปภายนอก พระราชาทรงคอยชาวเมืองที่มาชุมนุม พร้อมทั้งทรงดูแลคุ้มครองหมู่ชนให้เรียบร้อย พระองค์ประทับอยู่ ณ ที่เดิมตลอดห้าวัน แล้วจึงทรงนำทุกคนไปด้วย เสด็จมุ่งสู่วิถีป่า—เป็นการถอยออกด้วยหน้าที่และธรรม มิใช่การทอดทิ้งอย่างรีบร้อน
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when turning toward renunciation, a ruler must not abandon dependents abruptly; dharma requires orderly transition, protection of the community, and accountability before withdrawal.
The king goes outside and waits while overseeing the assembled citizens, stays there for five days, and then proceeds toward the forest together with the people—marking the formal move into forest-dwelling life.