Shloka 8
Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
केचिद् बिसान्यखनंस्तत्र राज- न्नन्ये मृणालान्यखनंस्तत्र विप्रा: । अथापश्यन् पुष्कर ते ट्वियन्तं हृदादगस्त्येन समुद्धृतं तत्,राजन! कुछ ऋषि वहाँ कमल खोदने लगे। कुछ ब्राह्मण मृणाल उखाड़ने लगे। इसी बीचमें अगस्त्यजीने उस पोखरेसे जितना कमल उखाड़कर रखा था, वह सब सहसा गायब हो गया। इस बातको सबने देखा
kecid bisāny akhanan tatra rājan anye mṛṇālāny akhanan tatra viprāḥ | athāpaśyan puṣkara te tv iyantaṃ hṛdād agastyena samuddhṛtaṃ tat, rājan |
ภีษมะกล่าวว่า—ข้าแต่พระราชา ที่นั่นบางพวกเริ่มขุดก้านบัว บางพราหมณ์ก็ถอนใยบัวอ่อน ครั้นแล้วทุกคนได้เห็นว่า ดอกบัวจำนวนมากที่อคัสตยะได้ถอนขึ้นจากสระไว้แล้วนั้น พลันอันตรธานหายไป
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the sudden reversal of what seems securely obtained—suggesting that outcomes are not merely a matter of effort but can be governed by higher forces (dharma, tapas, or divine will). It invites humility and restraint in acquisition, even of seemingly harmless resources.
People begin harvesting lotus parts from a pond—some digging lotus-stalks, others extracting lotus-fibres. At that moment, the large heap of lotus already pulled out by the sage Agastya from the lake suddenly disappears, and everyone witnesses the event.