Shloka 41
युरभ्युवाच बालजेन निदानेन कांस्यं भवतु दोहनम् । दुह्मोत परवत्सेन या ते हरति पुष्करम्,सुरभि बोली--जो गाय आपका कमल ले गयी हो, उसके पैर बालोंकी रस्सीसे बाँधे जाय, उसके दूधके लिये ताँबे मिले हुए धातुका दोहनपात्र हो और वह दूसरे गायके बछड़ेसे दुही जाय
yur abhyuvāca bālajena nidānena kāṁsyaṁ bhavatu dohanam | duhmo ta paravatsena yā te harati puṣkaram ||
ยู กล่าวว่า “จงผูกเท้าของโคตัวนั้นด้วยเชือกที่ถักจากเส้นผม; ภาชนะรีดนมให้เป็นสำริด; และโคที่นำดอกบัวของท่านไปนั้น จงให้รีดนมโดยอาศัยลูกโคของโคอีกตัวหนึ่ง”
शुनःसख उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes measured correction: when a valued possession is taken, the response should be controlled and procedural—restraining the wrongdoer and setting conditions—rather than driven by anger or harm. It reflects dharmic governance through proportionate remedy.
A directive is given regarding a cow that has taken someone’s lotus: her feet should be bound with a hair-rope, milking should be done using a bronze vessel, and she should be milked using another cow’s calf—practical steps to manage and discipline the situation.