विश्वामित्र उवाच करोतु भृतको<वर्षा राज्ञश्नास्तु पुरोहित: । ऋषच्विगस्तु हायाज्यस्य यस्ते हरति पुष्करम्,विश्वामित्र बोले--जो आपका कमल चुरा ले गया हो, वह वैश्यका भृत्य होकर उसीके खेतमें वर्षा होनेमें बाधा उपस्थित करे। राजाका पुरोहित हो और यज्ञके अनधिकारीका यज्ञ करानेके लिये ऋत्विक् बने, अर्थात् इन पापोंके फलका भागी हो
viśvāmitra uvāca—karotu bhṛtako ’varṣā rājñaḥ syān nāstu purohitaḥ | ṛtvig astu hy ayājyasya yaste harati puṣkaram ||
วิศวามิตระกล่าวว่า “ผู้ใดขโมยดอกบัวของท่านไป ขอให้ผู้นั้นเป็นคนรับจ้างแต่กลับก่อให้เกิดความแล้งในนาของนายตน เป็นปุโรหิตของพระราชา และเป็นฤตวิชประกอบยัญแก่ผู้ไม่สมควรแก่ยัญ—เพื่อให้ต้องร่วมรับผลแห่งบาปเหล่านั้น”
विश्वामित्र उवाच
The verse warns that wrongdoing (theft) and religious misconduct (serving as priest for an unqualified sacrificer) generate grave karmic consequences. It also highlights that ritual roles like purohita and ṛtvij carry ethical responsibility; misusing them makes one a participant in sin.
Viśvāmitra pronounces a punitive imprecation against the person who stole a lotus: despite becoming a servant, he will cause drought; despite attaining respected priestly positions, he will be tainted by officiating improper sacrifices, thereby sharing in their demerit.