Shloka 8
अलोभोपाख्यानम् — शुनःसख-यातुधानी-संवादः
The Allegory of Non-Greed: Śunaḥsakha and the Yātudhānī
भरतनन्दन! सोमके कहनेसे वे पितरोंसहित देवता मैरुपर्वतके शिखरपर विराजमान ब्रह्माजीके पास गये ।।
bharatanandana! somakena ukte te pitaraiḥ saha devāḥ meruparvataśikhare virājamānaṃ brahmāṇaṃ samupajagmuḥ. pitarā ūcuḥ—nivāpānnena bhagavan bhṛśaṃ pīḍyāmahe vayam; prasādaṃ kuru no deva, śreyo naḥ saṃvidhīyatām.
ภีษมะกล่าวว่า “โอ้ผู้สืบสายภารตะ ครั้นตามคำของโสมะ เหล่าเทพพร้อมด้วยปิตฤได้ไปยังพรหมาผู้ประทับ ณ ยอดเขาพระสุเมรุ ปิตฤทั้งหลายกราบทูลว่า ‘ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พวกข้าพเจ้าถูกเบียดเบียนอย่างยิ่งเพราะต้องเสวยนิวาปะอันเป็นอาหารแห่งศราทธะอยู่เนืองนิตย์ ขอพระองค์ทรงโปรดปราน และทรงจัดสรรสิ่งอันเป็นศุภมงคลแก่พวกข้าพเจ้าเถิด’”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even sacred rites like śrāddha must be aligned with genuine welfare (śreyas). The verse frames ritual not as mechanical consumption but as something overseen by divine order and responsive to the well-being of those it is meant to benefit—hence the Pitṛs seek Brahmā’s guidance for a truly beneficial arrangement.
Prompted by Somaka’s request, the gods and the ancestral Pitṛs go to Brahmā on Mount Meru. The Pitṛs report that constant intake of śrāddha offerings (nivāpa) is causing them distress and ask Brahmā to show grace and establish a better, welfare-producing solution.