Shloka 10
अलोभोपाख्यानम् — शुनःसख-यातुधानी-संवादः
The Allegory of Non-Greed: Śunaḥsakha and the Yātudhānī
अग्निरुवाच सहितास्तात भोक्ष्यामो निवापे समुपस्थिते । जरयिष्यथ चाप्यन्नं मया सार्ध न संशय:
agnir uvāca sahitās tāta bhokṣyāmo nivāpe samupasthite | jarayiṣyatha cāpy annaṃ mayā sārdhaṃ na saṃśayaḥ ||
อัคนีกล่าวว่า “โอ้ผู้เป็นที่รักทั้งหลาย เมื่อกาลแห่งนิวาปะในพิธีศราทธะมาถึง เราจักเสวยร่วมกันทั้งหมด เมื่ออยู่ร่วมกับเราแล้ว พวกท่านจักย่อยอาหารนั้นได้—หาได้มีความสงสัยไม่”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ritual acts like śrāddha are sustained by cosmic cooperation: Agni, as the digestive and sacrificial fire, enables the offered food to be properly assimilated. The verse underscores faith in the ordained mechanism of offerings and the harmony between humans, deities, and ancestral beings.
Agni speaks, declaring that when the śrāddha offering is presented, he will partake along with the recipients of the offering, and that his presence will ensure the food is digested—affirming the efficacy of the rite.