Shloka 10
Adhyāya 9: Pratiśruta-Dāna
The Duty to Fulfill Promised Gifts
ततः परासून् खादन्तं शृगालं वानरोउब्रवीत् । श्मशानमध्ये सम्प्रेक्ष्य पूर्वजातिमनुस्मरन्
tataḥ parāsūn khādantaṁ śṛgālaṁ vānaro ’bravīt | śmaśānamadhye samprekṣya pūrvajātim anusmaran ||
ครั้งนั้น วานรได้กล่าวกับสุนัขจิ้งจอกที่กำลังกินศพอยู่ ครั้นเห็นมันอยู่ท่ามกลางป่าช้าและระลึกถึงชาติปางก่อนของตน วานรถามว่า “พี่เอ๋ย ในชาติก่อนท่านได้ทำบาปอันน่ากลัวสิ่งใด จึงต้องมากินศพอันน่ารังเกียจและเหม็นเน่าอยู่ในป่าช้าเช่นนี้?”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse sets up a karmic-ethical lesson: degraded conditions in a later birth are portrayed as consequences of grave past actions, prompting reflection on how adharma leads to suffering and loss of dignity.
A monkey sees a jackal eating corpses in a cremation-ground. Remembering a former birth, the monkey questions the jackal about what terrible sin caused him to end up in such a repulsive state.