Shloka 138
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
ब्रह्मा पितामह: पूर्व देवताभि: प्रसादित: । इमे नः संतरिष्यन्ति प्रजाभिर्जगती श्वरा:
brahmā pitāmahaḥ pūrvaṁ devatābhiḥ prasāditaḥ | ime naḥ santariṣyanti prajābhir jagatīśvarāḥ ||
วสิษฐะกล่าวว่า—“กาลก่อนเหล่าเทพได้บำเรอให้ปิตามหาพรหมทรงพอพระทัย แล้วทูลว่า ‘ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงพระกรุณาให้บรรดาผู้สืบสายภฤคุและเหล่าฤๅษีทั้งหลาย จงพิทักษ์แผ่นดิน และด้วยวงศ์วานของตนช่วยให้พวกเราพ้นจากความคับขัน ขอให้ทุกคนเป็นประชาบดี และเป็นมหาตบัสวี ด้วยพระกรุณาของพระองค์ ในกาลนี้พวกเขาจะกอบกู้โลกทั้งปวงให้พ้นภัย’.”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic model of world-sustaining leadership: through divine grace, righteous lineages arise whose rulers and ascetics protect the earth and, by their progeny and disciplined conduct, help avert collective संकट (crisis). It links cosmic stability to tapas, responsible governance, and continuity of virtuous descendants.
Vasiṣṭha recounts an ancient episode: the gods approach Brahmā and propitiate him, requesting that certain great lineages (described in the gloss as descendants of Bhṛgu and others) be empowered to rule as world-protectors and to generate progeny who will help deliver the gods and the world from a looming danger.