Suvarṇa-dāna: Kārttikeya’s Origin and the Defeat of Tāraka (सुवर्णदान-प्रसङ्गे कार्त्तिकेय-उत्पत्ति तथा तारकवधः)
आजहुर्ऋतवश्चापि सुगन्धीनि पृथक् पृथक् । तस्मिन् देवसमावाये सर्वभूतसमागमे,कुन्तीनन्दन! तदनन्तर एक दिन जब ऋषि, गन्धर्व, किन्नर, नाग, राक्षस, देवता, असुर, गरुड़ और प्रजापतिगण ब्रह्माजीकी सेवामें उपस्थित थे, नारद, पर्वत, विश्वावसु, हाहा और हूृहू नामक गन्धर्व जब दिव्य तान छेड़कर गाते हुए वहाँ उन भगवान् ब्रह्माजीकी उपासना करते थे, वायुदेव दिव्य पुष्पोंकी सुगन्न्ध लेकर बह रहे थे, पृथक्ू-पृथक् ऋतुएँ भी उत्तम सौरभसे युक्त दिव्य पुष्प भेंट कर रही थीं, देवताओंका समाज जुटा था, समस्त प्राणियोंका समागम हो रहा था, दिव्य वाद्योंकी मनोरम ध्वनि गूँज रही थी तथा दिव्यांगनाओं और चारणोंसे वह समुदाय घिरा हुआ था, उसी समय देवराज इन्द्रने देवेश्वर ब्रह्माजीको प्रणाम करके पूछा---
ājahuḥ ṛtavaś cāpi sugandhīni pṛthak pṛthak | tasmin deva-samāvāye sarva-bhūta-samāgame, kuntī-nandana |
ภีษมะกล่าวว่า “แม้ฤดูกาลทั้งหลายก็ยังถวายของหอมทิพย์ตามแบบของตน ๆ ในท่ามกลางสภาเทพนั้น อันเป็นที่ชุมนุมแห่งสรรพสัตว์ทั้งปวง”
भीष्म उवाच
The verse highlights cosmic harmony and reverence: even impersonal forces like the seasons participate in sacred offering, suggesting that dharma includes aligning one’s actions with the larger order and honoring what is worthy of worship.
Bhīṣma describes a vast celestial gathering where gods and all beings assemble; as part of the auspicious scene, the seasons themselves present fragrant offerings, setting a solemn, devotional atmosphere for what follows.