Shloka 1
Suvarṇa-dāna: Kārttikeya’s Origin and the Defeat of Tāraka (सुवर्णदान-प्रसङ्गे कार्त्तिकेय-उत्पत्ति तथा तारकवधः)
ऑपन-आक्षात बछ। अं क्ाज तग्रय्शीतितमो<ध्याय: ब्रह्माजीका इन्द्रसे गोलोक और गौओंका उत्कर्ष बताना और गौओंको वरदान देना भीष्म उवाच येचगां सम्प्रयच्छन्ति हुतशिष्टाशिनश्न ये । तेषां सत्राणि यज्ञाश्न नित्यमेव युधिष्ठिर,भीष्मजी कहते हैं--युधिष्ठिर! जो मनुष्य सदा यज्ञशिष्ट अन्नका भोजन और गोदान करते हैं उन्हें प्रतेदिन अन्नदान और यज्ञ करनेका फल मिलता है
bhīṣma uvāca | ye ca gāṃ samprayacchanti hutaśiṣṭāśinaś ca ye | teṣāṃ satrāṇi yajñāś ca nityam eva yudhiṣṭhira ||
ภีษมะกล่าวว่า “ยธิษฐิระ! ผู้ใดถวายโคเป็นทานอยู่เสมอ และผู้ใดดำรงชีพด้วยอาหารที่เหลือจากเครื่องบูชาในยัญ—ผู้นั้นย่อมได้รับผลบุญแห่งสัตรยัญและพิธียัญทั้งหลายอยู่เป็นนิตย์ กิจวัตรประจำวันของเขาประหนึ่งยัญอันต่อเนื่องไม่ขาดสาย”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that disciplined living—especially giving cows (go-dāna) and eating only what remains after offerings (yajña-śeṣa)—yields ongoing spiritual merit equivalent to continual sacrifices, linking personal restraint with social generosity.
In Bhishma’s instruction to Yudhishthira on dharma, he praises specific meritorious practices connected with sacrifice and charity, asserting that such people constantly gain the fruits of satras and yajñas.