Shloka 4
Suvarṇa-janma and Dakṣiṇā-Māhātmya
Origin and Supremacy of Gold as Ritual Fee
इत्याचम्य जपेत् सायं प्रातश्न॒ पुरुष: सदा । यदल्ला कुरुते पापं तस्मात् स परिमुच्यते
ity ācamya japet sāyaṁ prātaś ca puruṣaḥ sadā | yad ahnā kurute pāpaṁ tasmāt sa parimucyate ||
วสิษฐะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา บุรุษพึงทำอาจมนะ (ācamanā) แล้วสวดคาถานี้ทุกเช้าและทุกเย็น บาปใดที่เขากระทำตลอดวัน ย่อมหลุดพ้นจากบาปนั้นโดยสิ้นเชิง ‘ขอให้โคผู้ประทานเนยใสและน้ำนม ผู้เป็นแหล่งกำเนิดเนยใส ผู้เผยเนยใส ผู้เป็นดุจสายน้ำแห่งเนยใส และผู้เป็นดุจวังวนแห่งเนยใส จงพำนักในเรือนของข้าพเจ้าเป็นนิตย์ ขอให้เนยใสจากโคสถิตในดวงใจของข้าพเจ้าเสมอ ขอให้เนยใสตั้งมั่นที่สะดือของข้าพเจ้า ขอให้เนยใสแผ่ซ่านทั่วสรรพางค์ และสถิตในจิตของข้าพเจ้า ขอให้โคอยู่เบื้องหน้า อยู่เบื้องหลัง อยู่รอบด้าน และข้าพเจ้าขออยู่ท่ามกลางโคทั้งหลาย’”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Regular purification (ācamana) and disciplined japa at dawn and dusk function as a daily prāyaścitta: the practitioner is said to be freed from the day’s moral faults, emphasizing routine self-cleansing and reverence-based restraint.
Vasiṣṭha instructs the king on a prescribed daily practice: after ācamana one should recite the given formula morning and evening; the verse states the promised result—release from sins committed during the day.