Shloka 14
गोशकृन्माहात्म्य-प्रश्नः (On the Merit of Cow-Dung and the Abode of Śrī) / Inquiry into the Sanctity of Cow-Dung
महर्षि वशिष्ठका राजा सौदाससे गौओंका माहात्म्य-कथन युवानमिन्द्रियोपेतं शतेन शतयूथपम् । गवेन्द्रं ब्राह्मणेन्द्राय भूरिशंगमलड्कृतम्
yuvānam indriyopetaṁ śatena śatayūthapam | gavendraṁ brāhmaṇendrāya bhūriśaṅgam alaṅkṛtam ||
ภีษมะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชาผู้เผาผลาญศัตรู! ผู้ใดประดับตกแต่งโคอุศภะผู้เป็นจ่าฝูง—ยังหนุ่ม สมบูรณ์ด้วยอินทรีย์ทั้งปวง เป็นผู้นำแห่งฝูงโคหนึ่งร้อย มีเขาใหญ่สง่างาม—แล้วถวายทานแก่พราหมณ์ผู้เป็นศฺโรตริยะ (ผู้ทรงพระเวท) พร้อมด้วยโคหนึ่งร้อยตัว ผู้นั้นย่อมได้สมบัติอันยิ่งใหญ่ และเมื่อใดก็ตามที่เกิดมาในโลกนี้ ก็ย่อมได้ส่วนแห่งอำนาจและทรัพย์อันไพบูลย์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That properly performed dāna—especially gifting valuable cattle (a prime bull with cows) to a worthy, Veda-learned brāhmaṇa—produces lasting puṇya, manifesting as prosperity and high status repeatedly across future births.
Bhīṣma is instructing the king on the greatness of go-dāna (cow-gifting). He describes the ideal gift (a young, fully sound, decorated herd-leading bull along with a hundred cows) and states the karmic result: recurring worldly prosperity whenever the donor is reborn.