Shloka 15
ब्राह्मण उवाच यत् तत्र कृत्वा सुमहत् पुण्यं स्यात् तद् ब्रवीहि मे । सर्वस्य हि प्रमाणं त्वं त्रैलोक्यस्यापि सत्तम,ब्राह्मणने कहा--साधुशिरोमणे! संसारमें जो कर्म करनेसे महान् पुण्य होता हो वह मुझे बताइये; क्योंकि समस्त त्रिलोकीके लिये धर्मके विषयमें आप ही प्रमाण हैं
brāhmaṇa uvāca | yat tatra kṛtvā sumahat puṇyaṃ syāt tad bravīhi me | sarvasya hi pramāṇaṃ tvaṃ trailokyasyāpi sattama ||
พราหมณ์ทูลว่า “ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่สัตบุรุษ! ขอทรงบอกเถิดว่า ณ ที่นั้นกระทำกรรมใดจึงบังเกิดบุญใหญ่ยิ่งแก่ข้าพเจ้า; เพราะในเรื่องธรรม ท่านทรงเป็นบรรทัดฐานแก่สรรพชน—แม้แก่ไตรโลกด้วย”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse frames dharma as something to be learned from a reliable authority (pramāṇa). It emphasizes the ethical quest for the highest merit (puṇya) and the importance of seeking guidance from one regarded as exemplary and trustworthy in matters of righteousness.
A Brahmin respectfully questions an eminent virtuous person, asking what action—done ‘there’ in the given context—produces great merit. He reinforces the addressee’s status as an authoritative guide for dharma, even for the three worlds.