Shloka 23
Tilā-Dāna, Dīpa-Dāna, and Nitya-Jalapradāna
Yama–Brāhmaṇa Saṃvāda) | तिलदान-दीपदान-नित्यजलप्रदान (यम-ब्राह्मण संवाद
कालशाकं तु विप्रे भ्यो दत्त्वा मर्त्य: समूलकम् | ज्येष्ठायामृद्धिमिष्टां वै गतिमिष्टां स गच्छति,जो मनुष्य ज्येष्ठा नक्षत्रमें ब्राह्मयगोंको समयोचित शाक और मूली दान करता है, वह अभीष्ट समृद्धि और सदगतिको प्राप्त होता है
kālaśākaṃ tu viprebhyo dattvā martyaḥ samūlakam | jyeṣṭhāyām ṛddhim iṣṭāṃ vai gatim iṣṭāṃ sa gacchati ||
นารทกล่าวว่า “มรรตย์ผู้ใดในคราวนักษัตรเชษฐา ถวายผักใบตามฤดูกาล (กาลศากะ) พร้อมรากแก่พราหมณ์ ผู้นั้นย่อมได้ความมั่งคั่งดังปรารถนา และได้คติอันประเสริฐดังมุ่งหมาย”
नारद उवाच
Educational Q&A
Even modest gifts, when offered with proper timing and to worthy recipients, become powerful acts of dharma that yield both desired prosperity (ṛddhi) and a favorable spiritual destiny (gati).
Nārada is describing a specific meritorious observance: donating seasonally appropriate greens along with their roots to Brahmins during the Jyeṣṭhā nakṣatra, and he states the beneficial results of that act.