Shloka 7
Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
अन्नमूर्जस्करं लोके प्राणाश्षान्ने प्रतिष्ठिता: । अन्नेन धार्यते सर्व विश्व जगदिदं प्रभो
annam ūrjaskaraṁ loke prāṇāś cānne pratiṣṭhitāḥ | annena dhāryate sarvaṁ viśvaṁ jagad idaṁ prabho ||
นารทกล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ในโลกนี้อาหารเป็นผู้ก่อให้เกิดกำลัง ลมหายใจแห่งชีวิตตั้งอยู่ด้วยอาหาร และด้วยอาหารนี้เองจักรวาลทั้งปวง—โลกที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว—จึงดำรงอยู่”
नारद उवाच
Educational Q&A
Food is presented as the fundamental support of life and society: it generates strength, sustains the vital breaths, and upholds the world. Ethically, it elevates the duty to produce, share, and give food (especially through hospitality and charity) as a central form of dharma.
Nārada is instructing his listener by emphasizing a universal principle: all beings depend on food. This statement functions as a doctrinal foundation for later guidance about righteous living—particularly the merit and necessity of feeding others and maintaining social welfare through sustenance.