Shloka 13
दानफलप्रकरणम् — उपानहदानं, तिलदानं, भूमिदानं, गोदानं, अन्नदानं च
Gifts and Their Stated Results: Footwear, Sesame, Land, Cows, and Food
य एतां विदुषे दद्यात् पृथिवीं पृथिवीपति: । पृथिव्यामेतदिष्टं स राजा राज्यमितो व्रजेत्
ya etāṁ viduṣe dadyāt pṛthivīṁ pṛthivīpatiḥ | pṛthivyām etad iṣṭaṁ sa rājā rājyam ito vrajet ||
ภีษมะกล่าวว่า—หากพระราชาผู้เป็นเจ้าแห่งแผ่นดินถวายแผ่นดินนี้แก่พราหมณ์ผู้ทรงความรู้แล้ว พระราชานั้น—เพราะทานเป็นที่ดินนับว่าเป็นที่รักยิ่งบนพื้นพิภพ—ย่อมออกจากโลกนี้ไปโดยได้ราชสมบัติกลับคืน. คำสอนนี้ย้ำถึงอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ของการถวายที่ดินแก่พราหมณ์ผู้ควรและทรงปัญญา.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that donating land (pṛthivīdāna) to a truly learned and worthy recipient is among the most cherished gifts in the world and is believed to yield powerful merit—so powerful that it can restore a king’s prosperity and sovereignty.
Bhishma, instructing on dharma and gifts, states a rule of merit: when a king gives the earth/land to a learned person, that act is especially esteemed and leads the king, upon departing this life, to attain or regain kingship and well-being.