Shloka 20
अन्नदान-प्रशंसा (Praise of the Gift of Food) | Annadāna-Praśaṃsā
एष ते विततो यज्ञ: श्रद्धापूत: सदक्षिण: । विशिष्ट: सर्वयज्ञेभ्यो ददतस्तात वर्तताम्,तात! तुम्हारे द्वारा किया जानेवाला विशाल दान-यज्ञ श्रद्धासे पवित्र एवं दक्षिणासे युक्त है। वह सब यज्ञोंसे बढ़कर है। तुझ दाताका वह यज्ञ सदा चालू रहे
eṣa te vitato yajñaḥ śraddhāpūtaḥ sadakṣiṇaḥ | viśiṣṭaḥ sarvayajñebhyo dadatastāta vartatām ||
ภีษมะกล่าวว่า—“ดูลูกรัก ยัญญะแห่งทานของเจ้าซึ่งแผ่ไพศาลนี้ บริสุทธิ์ด้วยศรัทธาและพร้อมด้วยทักษิณาอันสมควร ยิ่งกว่ายัญญะทั้งปวง โอ้ผู้เป็นที่รัก เมื่อเจ้าดำรงการให้ทานอยู่ ขอให้ยัญญะนี้ของเจ้าดำเนินไปไม่ขาดสาย”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that generous giving, when performed with śraddhā (sincere faith) and accompanied by proper dakṣiṇā (appropriate gifts to the deserving), becomes a superior form of yajña—an ongoing ethical sacrifice that can surpass ritual offerings.
In the Anushasana Parva’s instruction on dharma, Bhishma praises the listener’s practice of charitable giving as a vast, faith-purified sacrifice and blesses it to continue unceasingly.