Shloka 15
अन्नदान-प्रशंसा (Praise of the Gift of Food) | Annadāna-Praśaṃsā
कृतैरावस थेैरननित्य॑ संप्रेष्यै: सपरिच्छदै: । निमन्त्रयेथा: कौरव्य सर्वकामसुखावहै:
bhīṣma uvāca |
kṛtair āvasathair anitya-saṁpreṣyaiḥ sa-paricchadaiḥ |
nimantrayedāḥ kauravya sarva-kāma-sukhāvahaiḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า “โอ้กุรพยะ (ยุธิษฐิระ)! จงให้ทูตไปสืบหาเหล่าฤๅษีพราหมณ์ผู้ควรบูชา—ผู้ไม่ปรารถนาสิ่งใดจากเทวะหรือมนุษย์ ผู้สันโดษเป็นนิตย์ และดำรงชีพด้วยสิ่งที่ได้มาโดยมิได้ร้องขอ. จงนิมนต์เชิญท่านด้วยที่พักซึ่งจัดเตรียมไว้แล้ว พร้อมเครื่องใช้สอยและคนรับใช้ ตลอดจนสิ่งจำเป็นทั้งปวง อันนำความสบายอันชอบธรรมมาให้. จงบูชาต้อนรับท่านทุกวัน; เพราะเมื่อท่านถูกทำให้ทุกข์ ย่อมกลายเป็นที่น่ากลัวดุจงูพิษ. ฉะนั้นจงคุ้มครองตนด้วยการให้เกียรติท่าน.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king safeguards his realm and his own welfare by honoring truly content, desireless brahmin sages with proper hospitality—lodging, attendants, and respectful daily reception. Neglecting or offending such persons is dangerous; reverence toward them is presented as a practical form of protection grounded in dharma.
In Bhishma’s post-war instruction to Yudhishthira (Anushasana Parva), he advises the king to locate worthy brahmins through messengers and invite them to stay, providing comfortable arrangements and continual honor, warning that distressed sages can become fearsome if wronged.