Shloka 18
Bhūmi-dānasya Māhātmya
The Pre-eminence of Land-Gift
यत् पिबन्ति जल तत्र स्नायन्ते विश्रमन्ति च । तडागे यस्य तत् सर्व प्रेत्यानन्त्याय कल्पते
yat pibanti jala tatra snāyante viśramanti ca | taḍāge yasya tat sarva pretyānantyāya kalpate ||
ภีษมะกล่าวว่า—หากผู้คนดื่มน้ำที่นั่น อาบน้ำที่นั่น และพักผ่อนที่นั่น บุญกุศลทั้งปวงย่อมตกแก่เจ้าของสระนั้น; ครั้นล่วงลับแล้ว บุญนั้นเป็นเหตุแห่งความผาสุกอันไม่เสื่อมสูญ
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Providing a pond or water-source for public use—so that others may drink, bathe, and rest—generates enduring merit for the benefactor, yielding imperishable well-being after death.
In Bhishma’s instruction on dharma, he explains the spiritual reward of public-benefit works: the everyday use of a person’s pond by travelers and locals becomes a continuous source of merit for its owner.